O myszoskoczku zwanym gerbilem

Myszoskoczek mongolski (Meriones unguiculatus) należy do podrodziny gryzoni Gerbillinae. Stąd wzięła się jego inna, nieco mniej popularna w Polsce nazwa – gerbil. Niegdyś myszoskoczki określano również mianem suwaków.

myszoskoczek

Myszoskoczki w naturze zamieszkują stepy i tereny półpustynne środkowej Azji. Żyją w rodzinach, a właściwie w małych stadach. W naszych domach także powinny mieć towarzystwo przynajmniej jednego pobratymca. Można mieć tylko jednego myszoskoczka, ale nie będzie on szczęśliwym singlem! Z drugiej strony spotkanie dwóch nieznanych sobie samców prowadzi często do zaciętej walki na śmierć i życie. Najlepiej nabyć 2-3 zwierzątka tej samej płci i z tego samego miotu, by uniknąć niechcianego potomstwa i utarczek.

Dorosłe samce są wyraźnie większe od samiczek. Osiągają do 13 cm długości (mierząc bez ogona). Można powiedzieć, że są znacznie większe od myszy domowej, ale tylko troszkę mniejsze od przeciętnego chomika syryjskiego.

Myszoskoczki żyją średnio 3-4 lata, ale niektóre osobniki dożywają nawet 5-6 lat.

W przeciwieństwie do wielu innych gryzoni prowadzą zarówno dzienny, jak i nocny tryb życia. Jak to możliwe? Otóż myszoskoczki śpią zaledwie 2-3 godziny na dobę… Na wolności ma to swoje logiczne uzasadnienie: poszukiwanie pokarmu w tak ubogim środowisku jak tereny półpustynne nie jest łatwe i wymaga sporej ilości czasu. W niewoli sprawy mają się z goła inaczej – pożywienia jest pod dostatkiem więc większość swoich sił witalnych nasz suwak może przeznaczać na zabawę, co też najczęściej czyni 🙂

W warunkach domowej hodowli myszoskoczek potrzebuje terrarium lub sporej klatki o dość gęsto ułożonych prętach. Jako podłoże do klatki można stosować niepylące trociny i wiórki, ściółkę konopną, naturalny żwirek dla kota i siano, z którego zwierzątka budują gniazda.

towarzyskie myszoskoczki

Klatka nie powinna stać w miejscu, w którym są przeciągi, ale i nie w pobliżu źródeł ciepła (np. grzejnika). Optymalna temperatura otoczenia dla gerbila mongolskiego to 20 – 25 °C.

Niezbędnym wyposażeniem klatki jest norka, a jeszcze lepiej – tunel. Myszoskoczki są z natury zwierzętami, które czują się najbezpieczniej w przytulnej norze. Na wolności kopią korytarze, w których skrywają się przed drapieżnikami. System połączonych tuneli byłby idealnym rozwiązaniem.

Miseczka na pokarm dla naszego skocznego pupilka powinna być ceramiczna. Podajemy mu specjalną karmę dla myszoskoczków składającą się z mieszanki ziaren i granulatu, a także dodatki i przysmaki dla gryzoni. Uzupełnieniem diety powinny być świeże warzywa i owoce podawane w niewielkich ilościach.

W przypadku tych niesamowicie ruchliwych gryzoni nie sprawdzają się miseczki z wodą. Niezbędne będzie poidełko z metalowym zaworkiem (kulkowe). Choć na ogół myszoskoczki nie piją zbyt wiele, to jednak muszą mieć stały dostęp do świeżej wody.

myszoskoczki mongolskie

Myszoskoczków nie należy moczyć, ponieważ łatwo się przeziębiają. Do codziennej higieny wystarczy im głęboki pojemniczek wypełniony specjalnym pyłem kąpielowym.

Myszoskoczki słyną ze swojego zamiłowania do gryzienia, dlatego w zasięgu ich ząbków nie wolno pozostawiać niczego co zostało wykonane ze zwykłego plastiku. Odpadają więc zabawki, tunele i półki z kiepskiego materiału. W grę wchodzą tylko gadżety wyprodukowane ze specjalnego, odpornego na pogryzienia tworzywa sztucznego, albo zrobione z twardego drewna lub metalowe. Zabawkami dla myszoskoczka mogą być zatem konary i korzenie, po których będzie się wspinał, łupiny kokosa tworzące kryjówki, a nade wszystko duża (min. 30 cm) karuzela do biegania! Pamiętajmy tylko, że ze względu na ryzyko urazu ogonka najlepszy jest kołowrotek pełny lub siatkowy, a z uwagi na możliwość pogryzienia i zjedzenia – drewniany, metalowy lub z tworzywa sztucznego odpornego na konsumpcję…

Jak większość innych gryzoni, tak i myszoskoczki muszą ścierać swoje siekacze, które rosną u nich przez całe życie. Z tego powodu należy umieścić w klatce wapienko dla gryzoni i drewniane zabawki przeznaczone do pogryzienia. Przerośnięte zęby skraca się w gabinecie weterynaryjnym.

ciekawski myszkoskoczek

Oprócz obgryzania wszystkiego co popadnie gerbile lubują się w kopaniu w ściółce, zwłaszcza, gdy brakuje im towarzystwa lub kiedy nie mają zapewnionej dostatecznej ilości rozrywek, czyli zabawek.

Myszoskoczki rzadko wydają jakiekolwiek dźwięki. Są to niezwykle ciche zwierzątka. W sytuacji stresowej lub w czasie zalotów – tupią łapkami w podłoże. Źródłem hałasów może być za to obgryzanie prętów klatki lub skrzypiący kołowrotek.

Gerbile to ciekawskie istotki, ale nieoswojone czmychają przed ręką człowieka usiłującego je złapać. Ważne: nigdy nie chwytamy myszoskoczka za ogonek (może się oderwać). Jeśli chcemy wyjąć zwierzątko z klatki, to podkładamy pod nie całą dłoń.

Na koniec zobaczcie jeszcze film – jak wygląda rutynowy dzień z gerbilami 🙂

Zapraszamy także do naszego sklepu zoologicznego benkoda.pl, gdzie znajdziecie artykuły dla myszoskoczków i nie tylko!

Pozdrawiamy ciepło,
zespół benkoda.pl

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Jedna myśl nt. „O myszoskoczku zwanym gerbilem

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*