Dysplazja stawów u psów

Dysplazja jest to wada w budowie i funkcjonowaniu stawu łokciowego lub biodrowego. Można powiedzieć, że w dysplazji poszczególne elementy stawu są źle rozmieszczone względem siebie. Taki nieprawidłowo działający staw ulega z czasem dalszym uszkodzeniom, czyli zwyrodnieniom.

Dysplazja częściej występuje u dużych psów. Szczególnie predysponowane są do niej m.in. molosy, duże owczarki i retrievery. Choroba może również pojawić się u mniejszego czworonoga, także nierasowego.

molosy
dysplazja dotyka najczęściej psy ras dużych i olbrzymich (na fotografii mastif angielski i szczenię rottweilera)

Objawami dysplazji są nieprawidłowy chód i ból okolicy stawu. Pies z dysplazją może „sztywno chodzić”, kuleć, zarzucać zadem, powłóczyć kończyną itp. Obserwuje się u niego problemy ze wstawaniem, wchodzeniem po schodach, wskakiwaniem na podwyższenia, bieganiem, czy nawet z powolnym chodzeniem. Intensywność objawów zależy nie tylko od stopnia rozwoju choroby, ale również od indywidualnej wrażliwości danego psa na ból. Wymienione objawy bez względu na ich stopień nasilenia są wskazaniem do porady weterynaryjnej.

Dysplazja ma najczęściej podłoże genetyczne i wtedy zwykle ujawnia się już w okresie szczenięcym. Może jednak pojawić się dopiero u psiego seniora na skutek „zużycia” stawów, czyli starczego zwyrodnienia. Dysplazja może więc być wrodzona lub nabyta, ale ważną rolę zawsze odgrywają tu czynniki środowiskowe i sposób żywienia psa.

Ryzyko pojawienia się dysplazji u psa wzrasta, gdy jeden lub co gorsza oboje z jego rodziców byli obarczeni tą przypadłością. Dlatego w przypadku niektórych ras psów występuje obowiązek sprawdzenia stawów (wykonania zdjęcia RTG i opisu lekarza weterynarii) w celu uzyskania uprawnień hodowlanych. Taki obowiązek narzucają hodowcom związki kynologiczne.

O sposobie leczenia dysplazji decyduje lekarz weterynarii. Oprócz odpowiednich leków często niezbędna jest operacja chirurgiczna.

Profilaktyka i łagodzenie objawów, czyli jakie środki profilaktyczne lub zachowawcze może podjąć właściciel zwierzęcia z dysplazją (lub wysokim ryzykiem jej wystąpienia), by zapobiec rozwojowi choroby u swojego pupila? Przede wszystkim należy dbać o właściwą wagę ciała zwierzęcia, które powinno być po prostu szczupłe, ale nie wychudzone. Trzeba wykluczyć forsowny wysiłek fizyczny zwierzaka: spacery nie mogą być zbyt długie, za to powinny być częstsze. Niewskazane jest skakanie i szalone gonitwy za piłką. Niekiedy najlepszą formą ruchu dla psa z dysplazją jest pływanie, które pomaga wzmocnić mięśnie otaczające okolice stawu bez jednoczesnego przeciążania go.

Dla psa z dysplazją można podawać specjalną karmę weterynaryjną. Zobacz jakie diety lecznicze mamy obecnie w naszym sklepie.

Ważne jest także stosowanie chondroprotetyków, czyli specjalnych preparatów „na stawy”, które można podawać profilaktycznie, jak również w celu złagodzenia objawów występującej już dysplazji. Sprawdź naszą ofertę suplementów diety.

sklep Benkoda

Pozdrawiamy serdecznie,
zespół benkoda.pl

5.00 avg. rating (99% score) - 1 vote

2 myśli nt. „Dysplazja stawów u psów

  1. Jest jeszcze jedna ważna sprawa. Po operacji należy udać się z psiakiem na rehabilitację, psy tak samo jak człowiek potrzebują pomocy w powrocie do sprawności fizycznej. W tej chwili jest już wiele zakładów rehabilitacji dla zwierząt które tylko w tym się specjalizują. Mimo że jest to kolejny wydatek to procentuje on na przyszłość bo psiak szybciej dochodzi do siebie. No i chyba najważniejsza rzecz, nie wolno się poddawać. Jeżeli My tego nie zrobimy to Nasz psiak nawet nie pomyśli o rezygnacji:)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*